ترانه پاپ سنتی بی چفت و بست

شعر:

تا من تورا عاشق شدم، این زندگی از هم گسست
وای از هجوم چشم تو، وای از دل بی چفت و بست

من نت به نت می‌خواهمت، رویا به رویا با توام
دریای اشکم، تو ببین، دریا به دریا با توام

چیزی نگو از حال من، آگاهم از ویرانی‌ام
تو رفته‌ای دیگر ولی، من در خودم زندانی‌ام

ترانه سرا: بهزاد رحیمی

شعر بلند “کسی ما را می پاید”

 احساس می‌کنم
کسی ما را می‌پاید
کسی ما را می‌پاید که قدم‌هایم شل می‌شوند
که بوسه‌هایم سرد می‌شوند
کسی ما را می‌پاید که با تردید از درها عبور می‌کنم

بزرگ می شوم
و ترس هایم بزرگتر
هر وقت زیاد می‌خندم می‌ترسم
هر وقت زیاد می‌ترسم، می‌خندم

ما با دردهایمان به دنیا می آییم
اما باید
سخت جستجو کنیم
برای یافتن خوشی

زنگ ساعت ها
رویاها را نصف نیمه می گذارند
چه خواب باشی چه بیدار
بلند می شوم
و احساس می‌کنم
کسی ما را می‌پاید

از این خانه به آن خانه می رویم
از صبح به بعدازظهر
از دل بستن به دلتنگی
می رویم
بدون اینکه رویایی را تا پایان برده باشیم
از ما فقط سیگار های نصفه می ماند

هر وقت زیادی به تو نزدیک می‌شوم می‌روی
هر وقت می‌روی، زیادی به تو نزدیک می‌شوم

 احساس می‌کنم
کسی ما را می‌پاید
از زندگی می ترسم نه از مرگ
مرگ خیلی ضعیف است
فقط به نظاره می نشیند
که چگونه ما،
خودمان را شکست می دهیم
و بعد مانند کفتاری پیر
مانند ماشین حمل ضایعات
می بردمان

می بردمان و به تو فکر می کنم
دست در موهایت می‌برم
امواج لای انگشتانم می‌پیچد
انگار چند رودخانه به هم ریخته‌اند
با ساعت شش و نیم چشم‌هایت طلوع می‌کنم
و می‌اندیشم
به روزی که بجز تپش قلبم هیچ تنشی در میان نباشد
کاش کسی بیاید بگوید
هیچ کس حواسش به تو نیست

کاش کسی بیاید بگوید
هیچ کس حواسش به تو نیست
که من قسمت‌هایی را که از این شعر حذف کرده‌ام
دوباره بنویسم


#
بهزاد_رحیمی

ترانه – نگو با خاطراتم زندگی کن

 نباید کم بشی ازین ترانه / تن تو واژه های شعره واسم

می تونه باعث یه انقلاب شه / هنوزم عطر تو روی لباسم

نباید رابطه اینجا تموم شه / برای عشقمون سختی کشیدیم

عزیزم یادته چه نقشه هایی / برای حس خوشبختی کشیدیم

 

نگو با خاطراتم زندگی کن / مرور خاطرات تو کشنده ست

شب سردی جهانم رو می گیره / روزایی که چشاتو میدم از دست

من از فردا نمی ترسم عزیزم / منو تو آخرش خوشبخت میشیم

اگه دنیا به ما سختی نشون داد / منو تو بی نهایت سخت میشیم

 

تموم گریه هاتو سد رام کن / یه کاری کن نتونم از تو رد شم

تا حالا حرفی از رفتن نبوده / نزار راه جدایی رو بلد شم

***

#بهزاد_رحیمی

ترانه بی نهایت

بینهایت خستم / بی نهایت سردم
همه رو با این عشق / من کلافه کردم
انگاری افسردم. گوشه گیرم بی تو
جا گذاشتی اینجا. حس بیتابیتو

ترانه سرا: بهزاد رحیمی

برای خرید ترانه کلیک کنید

شعر (( دخترانم را … )

سال‌ها پیش رفتی

وقتی جهان هنوز زیبا بود

تو

خسته شدی رفتی، تمام پرنده‌ها رفتند

بجز همین کرکس که پشت پنجره نشسته است

خسته شدی رفتی

حالا مانند رانده شده‌ای از کشور خود

از آغوشی به آغوش دیگر

پناهنده می‌شوم

آرام نمی‌گیرم، خوابم نمی‌برد

از زندگی به مرگ

از مرگ به زندگی می‌غلتم

 

زندگی بعد از مرگ را می‌شود باور کرد

زندگی بعد از عشق را نه

زندگی بعد از تو را، نه

به دخترم بگو

پدرش عاشق بوده، مادرش عاشق بوده

جد و آبادش عاشق بوده

غلط می‌کند عاشق نباشد

به دخترم بگو برای عشق بجنگد

که از روزهای سخت چند فعل ماضی می‌ماند

برای دوران پیری

 

سالی که ما عاشق شدیم

هر نگاه، هر لبخند، هر حرف

یک گناه بود، یک رابطه‌ی نامشروع

و حرامزادگانی پدید می‌آمدند

که شما اسمش را می‌گذارید شعر

 

دخترانم را آرام ورق بزنید

 

#بهزاد_رحیمی

شعر – پوک شده

  • شعر سپید

استخوان‌های پوک شده از فقر

با هر شکست

متلاشی می‌شوند

اما هربار ایستاده‌ام

شعر نوشته‌ام، ساز زده‌ام

و به روی خودم نیاورده‌ام

با همین دست‌های معمولی

آن‌قدر بال زده‌ام

تا از کوچه‌های تنگ و تاریک

به کافه‌های بالای شهر

پرواز کنم

که زیر چراغ‌های نئون

دست در دستِ دختری از دنیای دیگر

بگذارم

وزیرها عوض می‌شوند

سفیرها عوض می‌شوند

فقیرها، نه!

بطور سیری ناپذیری عاشق بدست آوردن‌ام

پس نخواه کوتاه بیایم!

من

درست مثل یک آونگ

بارها از نقطه‌ی آرامشم می‌گذرم

اما نمی‌ایستم

ما برای ایستادن آفریده نشده‌ایم

 

#بهزاد_رحیمی

دوستم بدار

دوستم بدار

اما نه همیشه

این خط ممتد آرامش

عشق را می‌کشد

تو

فقط

گاهی دوستم داشته باش

آن‌چنان که

قطره قطره آب بچکانی

در دهان ماهی تشنه

 

#بهزاد_رحیمی

@BehzadRahimi89

شعری از بهزاد رحیمی در روزنامه ستاره صبح

📝

همیشه همین‌طور بوده‌ای

معما گونه

راز آلود

دست نیافتنی

هر بار احساس کرده‌ام به تو رسیده‌ام

پا در هزارتوی پیچیده‌تری گذاشته‌ام

هرچقدر بیشتر خودت را از من دریغ کنی

عمیق‌تر دوستت خواهم داشت

تو به واژه ها معنی تازه‌ای می‌بخشی

ای زیبای رام ناشدنی!

من اسلحه‌ام را رو به تو گرفته‌ام

نه می‌توانم بزنم

نه‌می‌توانم بگذارم بروی

شعرم را همین‌جا تمام می‌کنم

قبل از اینکه تصمیمم را بگیرم

قبل از اینکه تصمیمت را بگیری

#بهزاد_رحیمی

@behzadrahimi89

مثل کوه

شعر سپید:

مثل کوه‌ام
کوهی از درد
که وقتی دلش شور می‌زند
از چشمه‌هایش
آب شور می‌آید

مثل کوه ایستاده ام
کوهی که وقتی دلش تنگ می‌شود
هیچ چیز از تنش عبور نمی‌کند
جز مرگ

مثل کوه دوستت دارم
به من برگرد
گل سرت را
از میان بوته‌های وحشی تنم
بردار

ترانه آماده – خرداد تب کرده

 ترانه جدید

از اون خرداد تب کرده گذشتیم

رسیدیم ما به سرمای زمستون

دیگه چیزی میون ما نمونده

بجز این خاطرات خیس بارون

 

 

تو از این زندگی دیگه بریدی

تو احساست به من تغییر کرده

شاید اونکه می خواستی من نبودم

شاید قلبت یه جایی گیر کرده

 

برای سفارش ترانه کلیک کنید